காகிதத்தில் கிறுக்கியவை

அன்புள்ள தங்கச்சி!

பாகம் – 12

கார்த்திக்கின் மனது மிகவும் கனமாகவும் வேதனை மிகுந்தாகவும் இருந்தது. அதே வேதனையுடன் பிரியாவிடம் என்ன கூறப்போகிறோமோ என்று புலம்பிக் கொண்டே வீடை நோக்கி நடந்தான்.

தங்கை வேகமாக ஓடி வந்து ஜெயித்துவிட்டாயா அண்ணா! எங்கே புது காலணி என்று சந்தோசமாக அவன் கைகளில் தேடினாள். அவனோ பிரியா மன்னித்துக்கொள்! இந்த தடவையையும் நான் நினைத்தது நடக்கவில்லை! இரண்டாவது பரிசு வரும் என்று நினைத்த எனக்கு முதல் பரிசு கிடைத்ததை விளக்கமாக பிரியாவிடம் கூறினான் கார்த்திக்.

உடனே பிரியா வழக்கம்போல் பரவாயில்லையண்ணா! இதுக்கா இவ்வளவு வருத்தப்படுற…. கவலைப்படாதே அண்ணா! என்று ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்று அழுது கொண்டாள். பிரியாவின் உள்வேதனை தெரிந்த கார்த்திக் நம் அப்பாவிடம் பிரியாவுக்கு எப்படியாவது செருப்பு வாங்கி தர சொல்லனும் என்று மனதில் திட்டமிட்டுக் கொண்டான்.

அம்மா….அம்மா…….. என்று வீட்டுக்குள்ளே வந்து அம்மாவை கட்டிப்பிடித்து கொண்டு விளையாட்டுப்போட்டியில் முதலிடம் வந்த பெருமையை கூறினான். அம்மா மிகவும் சந்தோஷத்தில் அடுப்பறையில் நுழைந்து பல டப்பாக்களை திறந்து சர்க்கரை இருக்கும் டப்பாவை தேடி சிறிது சர்க்கரை எடுத்து கார்த்திக்கின் வாயில் கொட்டினாள். அம்மா சந்தோஷமாக இருந்தாலும் கார்த்திக் கடுகு அளவு கூட சந்தோஷம் இல்லை.

கார்த்திக் நீ எங்கும் விளையாட போகாதே! இன்று மதியானம் உனக்கு வெற்றி பரிசாக சூப்பர் விருந்து செய்கிறேன் என்று சொல்லிக்கொண்டே காய்கறி கூடையை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே கிளம்பினாள் அம்மா.

அம்மா……என்று சேலை முந்தானை பிடித்துக்கொண்டு அம்மா எனக்கு விருந்து எல்லாம் வேண்டாம்மா….அப்பா எங்கேம்மா என்று கேட்டான் கார்த்திக். அம்மா கார்த்திக் தலையை தடவிக்கொண்டே அப்பா வெளியூர் சென்று உள்ளார் என்றும் திரும்பி வர 1வாரமோ அல்லது 1 மாசமோ ஆகும் என்று கூறிக்கொண்டே வெளியே கிளம்பினாள் அம்மா.

கார்த்திக் மனதில் அப்பா வந்தவுடன் எப்படியாவது தங்கைக்கு செருப்பு வாங்கிக்கொடுக்கத்தரனும் என்று எண்ணிக்கொண்டே வீட்டிற்குள் நுழைந்தான் கார்த்திக்.

தொடரும்…..

ஆக்கம்: ரதி மகேஸ்வரன்.

அன்புள்ள தங்கச்சி!

பாகம் – 11

விளையாட்டுப் போட்டித் தலைவர் ஒருவர் கொடி அசைத்து விசில் ஊதினார். அனைவரும் ஓட்டம் பிடித்தனர். அவர்களோடும் கார்த்திக் வேகமாக ஓடினான். ஓடும் போதெல்லாம் எப்படியாவது ஜெயித்து தங்கைக்குச் செருப்பு வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டே ஓடினான்.

அப்போது மைக்கில் விளையாட்டுப் போட்டிக்கான பரிசினை அறிவித்தனர். முதல் பரிசு தங்க பதக்கமும் இரண்டாவது பரிசு விளையாட்டு ஷுவும் முன்றாம் பரிசு சட்டையும் என்று வரிசையாக கூறினர். அச்செய்தி கார்த்திக் ஓடும் போது காதில் எட்டியது. அவன் மனதுக்குள் நாம் இரண்டாம் பரிசு வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வேகமாக ஓடிய கால்களால் மெதுவாக ஓடினான்.

மெதுவாக ஓடியதால் அனைவரும் முன்னே சென்றனர். கிட்டதட்ட கடைசியாக கார்த்திக் மெதுவாக நடந்து வந்தான். கார்த்திக் விளையாட்டு ஆசிரியர் என்னடா ஆச்சு இப்படி ஓடுற என்ற முகபாவனையில் அவனைத் திட்டினார். கார்த்திக்கும் வேகமாக ஓடுவது போல் மிக மெதுவாக நகர்ந்தான்.

ரொம்ப கடைசியாக வந்தால் நமக்கு இரண்டாவது பரிசு கிடைக்காதே என்று எண்ணிக்கொண்டு மிக வேகமாக ஓடினான். தினமும் பள்ளிக்கூடத்திற்கு ஓடிச் சென்ற அனுபவத்தால் மிக வேகமாக அவனால் ஓட முடிந்தது.

கார்த்திக்குடன் ஓடி வந்த அனைவரும் களைப்படைந்து சோர்ந்து மெதுவாக ஓடினார்கள். அய்யையோ என்னடா வம்பா போச்சு நான் மெதுவா ஓடினா இவங்க வேகமாக ஓடுறாங்க; நான் வேகமாக ஓடினா இவங்க மெதுவாக ஓடுறாங்க.. என்று நினைத்து திணறினான். சரி மறுபடியும் மெதுவாக ஓடலாம். கார்த்திக்குடன் வந்த மற்ற வீரர்கள் ரொம்ப தூரம் ஓடியதால் மிகவும் மெதுவாக நகர்ந்தார்கள்.

வெற்றியின் எல்லைக்கோடு வந்தது. கார்த்தியின் நினைப்பில் அது மண்ணை வாரி போட்டது. கார்த்திக் முதல் பரிசு வென்றான். விளையாட்டு ஆசிரியர் அவனை தூக்கி அவன் என்னுடைய மாணவன் தான் என்று பெருமையாக அனைவரிடமும் கூறினார். அனைவரும் சந்தோஷத்தில் இருந்தாலும் கார்த்திக்கு சந்தோஷம் வரவில்லை மாறாக அழுகலாம் போல் இருந்தது.

அய்யோ நான் தங்கையிடம் என்ன கூறுவேன். அவள் என் மேல் எவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்திருந்தாள். கார்த்திக் விளையாட்டு ஆசிரியரிடம் போய் சார் எனக்கு முதல் பரிசு வேண்டாம் இரண்டாம் பரிசு கொடுக்கச் சொல்லுங்கள் என்று கெஞ்சினான்.

ஆசிரியரோ உனக்கு என்னடா ஆச்சு. நம் வகுப்பிற்கு பெருமை வாங்கி தந்திருக்கிறாய். தங்கப்பதக்கமும் வாங்கியிருக்கிறாய். முதலில் வீட்டுக்குச் சென்று அம்மா அப்பாவிடம் ஆசிர்வாதம் வாங்கிகொள் என்று தோள்மீது தட்டிக் கொடுத்தார்.

கார்த்திக் மனதோ சுக்குநூறாய் உடைந்தது. என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்துக்கொண்டே கால் போன போக்கில் நடந்தான்.

தொடரும்…..

ஆக்கம்: ரதி மகேஸ்வரன்.